Άρθρο-«φωτιά» για τις ύποπτες σχέσεις Μπερτομέου και τους κρυφούς σκοπούς του

Άρθρο-«φωτιά» δημοσιεύει η «Εl Pais» που στέκεται στις σχέσεις του Τζόρντι Μπερτομέου με την γενική γραμματέα της ACB, Έσθερ Κεράλτο, με την οποία μάλιστα έχει εταιρία από το 1992 και προσπαθεί να την εκμεταλλευτεί για να περάσει αλλαγές στην ACB που θα βολέψουν την Euroleague.

Το εκτενές θέμα της El Pais ξεκινά με αναφορά στις σχέση με του Μπερτομέου με την Κεράλτο, ενώ γίνεται αναφορά στις… ζυμώσεις εντός της ACB για μείωση των ομάδων από 18 σε 16 και πώς αυτό σχετίζεται με την επέκταση της Euroleague από το 2019 με την προσθήκη δύο ομάδων και περισσότερων αγώνων στην διοργάνωση. Ουσιαστικά, τονίζεται πως «θα υπήρχε μείωση στο καλεντάρι του Εθνικού πρωταθλήματος, ώστε να ελαφρυνθεί ο αγωνιστικός κορεσμός των αθλητών με την μεταφορά των ημερομηνιών υπέρ Εuroleague».

Αναλυτικά όσα αναφέρει το δημοσίευμα της «El Pais»:

Η σχέση Μπερτομέου – Κεραλτό

Ο Πρόεδρος της Ευρωλίγκας και η γενική γραμματέας της ACB, έχουν μαζί εταιρία από το 1992…

Στην τρέχουσα αναδόμηση της ACB, που μετά την αποχώρηση του Φρανσίσκο Ρόκα, άρχισε με την πρόσληψη του Χοσέ Μιγκέλ Καγιέχα ως νέου CEO, ενώ απομένει ο ορισμός του θεσμικού προέδρου, η κυρίαρχη θέση που έχει ο Τζόρντι Μπερτομέου στην Εθνική Λίγκα, εμφανίστηκε και πάλι στο προσκήνιο.

Η εμπλοκή του σημερινού Διευθύνοντα Σύμβουλο της Ευρωλίγκας με την ACB έχει τις ρίζες του στα ξεκινήματα του επαγγελματικού βίου του. Από την ίδρυση της Ενωσης των ομάδων, το 1983, ο Μπερτομέου ήταν διαδοχικά: Νομικός σύμβουλος, μέλος της επιτροπής πρωταθλήματος, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής, γενικός γραμματέας και αντιπρόεδρος. Με τον Εντουάρντο Πορτέλα, το 2000, ηγήθηκε της διάσπασης της ULEB εναντίον της FIBA που οδήγησαν στη γέννηση της Ευρωλίγκας όπως την ξέρουμε σήμερα.

Σε  αυτή την περίοδο των μεγάλων αλλαγών, δύο από τις πέντε ομάδες της ACB που αμφισβητούν την τωρινή Ευρωλίγκα επιβεβαίωσαν στην εφημερίδα «το ενδιαφέρον» του Μπερτομέου, διότι η ανασυγκρότηση του οργανογράμματος της Λίγκας «δεν επηρεάζει την εικόνα της γενικής γραμματέα», Εσθερ Κεραλτό, με την οποία ο Μπερτομέου μοιράζεται μια εταιρεία από το 1992, όπως καταγράφεται στο Εμπορικό Επιμελητήριο. Η εταιρεία, η οποία ήταν καταχωρημένη μέχρι το 2007 ως Estudi Juridic Bertomeu-Queraltó, μετονομάστηκε τότε σε Gerrans 2006 S. L, πάντα με τον Μπερτομέου ως μοναδικό διαχειριστή και την Κεραλτό ως εκπρόσωπο.

«Είναι μια εταιρεία πααροχής νομικών υπηρεσιών από την οποία αποχώρησα όταν διορίστηκα ως εκτελεστικός αντιπρόεδρος της ACB, το 1995. Όταν ξεκίνησε η δράση μου στην Ευρωλίγκα, η Εσθερ πήγε στην ACB και έπαυσε η δραστηριότητα της επιχείρησης. Από το 2000 έγινε εταιρεία χαρτοφυλακίου και αν εμφανίζεται ως εκπρόσωπος θα πρόκειται για λάθος του εμπορικού επιμελητηρίου, αν και μπορεί να σημαίνει επίσης ότι εξακολουθεί να υπάρχει μια παλιά εταιρία που δεν ακύρωσε την άδεια λειτουργίας της, αλλά υφίσταται ακόμα. Ωστόσο, από τότε δεν υπάρχει κάποια άλλη δραστηριότητα εκτός από την ιδιοκτησία μιας εταιρίας και τίποτα άλλο. Είναι άλλο πράγμα η παρουσίαση λογαριασμών στο επιμελητήριο, κάτι που είναι υποχρεωτικό”, εξηγεί ο Μπερτομέου, ο οποίος προσθέτει πώς η Κεραλτό εισήλθε στην εταιρία κατά τη διάρκεια της πρακτικής της τελειώνοντας το πανεπιστήμιο και τελικά έμεινε μόνιμα.

Το ενδιαφέρον του για να εποπτεύσει τις αλλαγές στην ACB «είναι συνηθισμένο», σύμφωνα με τον Μπερτομέου. «Φυσικά, ανησυχώ για την ACB, επειδή είναι το πιο σημαντικό πρωτάθλημα στην Ευρώπη. Ενδιαφέρομαι για τη σταθερότητά της και τα πρόσωπα των Εσθερ Κεραλτό όπως και του Ζεράρ Φρέισα [οικονομικός διευθυντής και event manager της ACB] συμβολίζουν αυτή τη σταθερότητα από την εποχή του Πορτέλα, παρά τις αλλαγές που έγιναν στη θέση του προέδρου” λέει ο Μπερτομέου. «Ανησυχώ και για τους δύο γιατί είναι μοναδικοί που εξακολουθούν να υπάρχουν και διασφαλίζουν τη συνέχεια». Αυτές οι συνομιλίες είναι συχνές κάθε φορά που αλλάζει περίοδο η ACB. Το ισπανικό είναι ένα πρωτάθλημα-κλειδί για εμάς», σημειώνει ο Μπερτομέου.

Από το 2000, η Κεραλτό είναι γενική γραμματέας και επικεφαλής του νομικού τμήματος της ACB και έχει αναμιχθεί σε όλες τις υποθέσεις που σχετίζονται με τη ρύθμιση του αριθμού των ομάδων που προάγονται και υποβιβάζονται στη Λίγκα, την εφαρμογή του τέλους συμμετοχής και των διαπραγματεύσεων με την Ευρωλίγκα για τις άδειες “Α” που παρέχει, καθώς επίσης και για το καλεντάρι της Λίγκας. Εν τω μεταξύ, η αδελφή της Κεραλτό, η Ροζέ, είναι η εκτελεστική διευθύντρια της επιχειρησιακής ανάπτυξης της Ευρωλίγκα.

Ο αγώνας για την αποφυγή ακόμη ενός ταραχώδους καλοκαιριού

Η απόφαση της Εθνικής Επιτροπής Αγορών και Ανταγωνισμού (CNMC) κατά του τέλους συμμετοχής στην ACB ανάγκασε τη Λίγκα να αναδιαρθρώσει την πολιτική της και την οργάνωσή της σε σχέση με πέρυσι. Αλλά η κάθαρση απέτυχε. Δύο νέα κριτήρια ανόδου καθιερώθηκαν κι έτσι η Μπούργος και η Χιπουσκόα σώθηκαν, αλλά η διαμεσολάβηση του CSD δεν έθεσε ένα σταθερό πλαίσιο.

Το Συμβούλιο ζητά τώρα να «γίνει σεβαστή η Συμφωνία Συντονισμού ACB-FEB, που ενέκρινε τη μείωση σε 16 ομάδες στη συνέλευση της 25ης Σεπτεμβρίου 2017 (με 16 ψήφους υπέρ και 2 αποχές) με περιθώριο δύο μεταβατικών περιόδων». Το CSD εξηγεί ότι «έχει τεθεί στη διάθεση των δύο μερών για την επιτυχή ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων» και έτσι αποφεύγεται ένα άλλο ταραχώδες καλοκαίρι.

Το CSD ασκεί πιέσεις υπέρ του πλάνου της Ευρωλίγκας

Ο Χοσέ Ραμόν Λέτε παροτρύνει την ισπανική ομοσπονδία να συμφωνήσει με την ACB για τη μείωση των ομάδων από τις 18 στις 16, κάτι επιτρέπει την επέκταση της Ευρωλίγκας από τη σεζόν 2019/20

Από τότε που η Μπαρτσελόνα, η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μπασκόνια και η Μάλαγα, ένα χρόνο πριν, εξέφρασαν την απειλή να εγκαταλείψουν το εθνικό πρωτάθλημα και να δημιουργήσουν μία ιδιωτική Λίγκα που να ευνοεί τα πλάνα τους, το ισπανικό μπάσκετ βρίσκεται σε μια διαρκή κι έντονη σύγκρουση συμφερόντων. Τη δεδομένη στιγμή, οι μεγάλες ομάδες έχουν οχυρωθεί πίσω από την ιστορική επιθυμία τους, πάντα υποβόσκουσα, αλλά ποτέ επίσημη, να μειωθούν οι εθνικές υποχρεώσεις για να υπερισχύσουν τα συμφέροντά τους στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Το σχέδιό τους βασίζεται και στην αποφασιστική διαμεσολάβηση του Ανωτάτου Συμβουλίου Αθλητισμού. Σε επιστολή της 26ης Μαρτίου, στην οποία είχε πρόσβαση η EL PAÍS, ο υπουργός Εξωτερικών, Χοσέ Ραμόν Λέτε, καλεί την ομοσπονδία με επικεφαλής τον Χόρχε Γκαρμπαχόσα να «συμφωνήσει με την ACB τους όρους με τους οποίους πρέπει να γίνει η συμφωνία μεταξύ της ACB και της FEB σχετικά με τις ομάδες που προβιβάζονται και υποβιβάζονται στα δύο πρωταθλήματα, αλλά και για την καθιέρωση ενός επαγγελματικού πρωταθλήματος 16 ομάδων (τώρα είναι 18) από τη σεζόν 2019-2020″.

Την ίδια στιγμή ακριβώς, η Ευρωλίγκα θα προχωρήσει στην αντίθετη κατεύθυνση και θα αυξήσει τις ομάδες της από 16 σε 18, στέλνοντας πρόσκληση στη γερμανική Μπάγερν Μονάχου και τη γαλλική Βιλερμπάν, όπως ανακοίνωσε ο Τζόρντι Μπερτομέου, πρόεδρος της Ευρωλίγκας, πριν από 10 ημέρες. Συνεπώς, θα υπήρχε μείωση στο καλεντάρι του Εθνικού πρωταθλήματος, ώστε να ελαφρυνθεί ο αγωνιστικός κορεσμός των αθλητών με την μεταφορά των ημερομηνιών υπέρ Ευρωλίγκας.

«Δεδομένου ότι το σύστημα των ανόδων και των υποβιβασμών είναι θέμα ύψιστης σημασίας για τον προγραμματισμό των επόμενων σεζόν (…) σας ζητώ να στείλετε στην ACB τους όρους της συμφωνίας πριν από το τέλος της σεζόν 2017-18» , συνεχίζει στην επιστολή  προς τον Γκαρμπαχόσα, στην οποία καλεί την Ομοσπονδία και την ACB να υπογράψουν μια νέα συμφωνία – ανανεώνοντας την τρέχουσα συμφωνία «η διάρκεια της οποίας προβλεπόταν μέχρι το 2011/2012» – και να κλείσει η δέσμευση για σταδιακή μείωση των ομάδων της Λίγκας. Στη Γενική Συνέλευση, στις 25 Σεπτεμβρίου, οι σύλλογοι συμφώνησαν σε έναν αγωνιστικό χάρτη που προέβλεπε τον υποβιβασμό δύο ομάδων στη LEB και την άνοδο μόλις μίας στην ACB αυτή τη σεζόν, έτσι ώστε από τη σεζόν 2019-2020 να οριστικοποιηθεί ο αριθμός των 16 ομάδων, ώστε να υπάρχει ένας προβιβασμός και ένας υποβιβασμός με αντάλλαγμα οικονομική αποζημίωση για τους συλλόγους της LEB Gold. Αλλά οι αλλαγές δεν επικυρώθηκαν.

Η συμφωνία χρειαζόταν μόνο την συναίνεση από την ομοσπονδία (υπεύθυνη για τις μικρότερες κατηγορίες) που αναβλήθηκε έκτοτε εξαιτίας της σύγκρουσης λόγω των Παραθύρων της FIBA και της κακοδιοίκησης της ACB μετά την αποχώρηση του Φρανσίσκο Ρόκα. «Το καλύτερο, όχι για το LEB Gold ή για την Liga Endesa, αλλά για το ισπανικό μπάσκετ είναι ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη νόρμα ανόδων και υποβιβασμών που ενθαρρύνει τις επενδύσεις και για σημαντικά πρότζεκτ, τόσο για όσους αυτούς που έχουν ανέβει όσο και για αυτούς που δεν θέλουν να υποβιβαστούν» υποστήριξε ο Γκαρμπαχόσα τον Φεβρουάριο μετά τον τελικό του Princess Cup που κατέκτησε η Μπρεογκάν, η οποία πριν από λίγες ημέρες σφράγισε την επιστροφή του στο κορυφαίο πρωτάθλημα μετά από 12 χρόνια απουσίας. «Την 1η Ιουλίου, στη συνέλευση της ομοσπονδίας, εγκρίθηκε με 68 ψήφους έναντι 3 ότι για το τρέχον έτος θα ανέβουν δύο ομάδες στην ACB. Έτσι, πρώτα βάσει αποτελεσμάτων και επίσης βάσει κανονισμού, φέτος θα έχουμε για δεύτερη συνεχή χρονιά δύο ομάδες που θα ανέβουν από την ένωση LEB Gold League στην Endesa «, πρόσθεσε ο πρόεδρος της FEB.

Η ACB θα μπορούσε να μειώσει τις ομάδες της χωρίς την έγκριση της Ομοσπονδίας, αλλά για την Ομοσπονδία της οποίας προεδρεύει ο Γκαρμπαχόσα η άνοδος δύο ομάδων από τη LEB είναι αδιαπραγμάτευτη. Το αίτημα του CSD να επικυρωθεί η μείωση των ομάδων σε 16, θεωρείται από την πλειοψηφία των συλλόγων της ACB ως στάση πίεσης υπέρ του σχεδίου της Ευρωλίγκας. Οι επιθυμίες του Λέτε, που εκφράζονται δημόσια υπό το περιτύλιγμα της «ορθολογικότητας», περιλαμβάνουν την ανάκτηση του αναγωγικού έργου που υπογραμμίστηκε το περασμένο καλοκαίρι υπό τη διαμεσολάβηση του. «Έχουμε κατορθώσει να εξασφαλίσουμε αριθμό ομάδων που προάγονται και υποβιβάζονται από και προς την ACB, αλλά υπάρχουν ανοιχτά μέτωπα. Οι ομάδες ACB έχουν αντικρουόμενα συμφέροντα επειδή οι σύλλογοι της Ευρωλίγκας μπορούν να παίξουν μέχρι και 95 αγώνες ετησίως. Αναφερόμαστε στην ευθύνη και στην αναλογικότητα. Έχουμε την υποχρέωση να συνυπάρξουμε. Σε μερικούς μήνες θα πρέπει να έχουμε διαμορφώσει την αγωνιστική μορφή. Αν δεν υπάρξει συμφωνία, θα ενεργήσουμε», δήλωσε ο πρόεδρος του CSD στις αρχές Μαρτίου σε ένα στρογγυλό τραπέζι με τίτλο «Ισπανικό μπάσκετ: το μέλλον των διοργανώσεών του».

Το χρονικό διάστημα που όρισε ο Λέτε για την ανάμειξή του ολοκληρώνεται τον επόμενι μήνα και το CSD επιμένει στην υλοποίηση της ιδέας για τη μείωση των ομάδων στην πρώτη κατηγορία του Ισπανικού πρωταθλήματος: Η θεωρία των μεγάλων, που ήταν ακριβώς οι σύλλογοι που δεν παρείχαν διεθνείς παίκτες στην εθνική ομάδα στα τα παράθυρα FIBA τον Νοέμβριο και τον Φεβρουάριο και ότι δεν έχουν κανένα όριο μεταγραφής εξωκοινοτικών για να συμμετάσχουν στην Ευρωλίγκα.

Η επικράτηση και η επέκταση της Ευρωλίγκας αντιμετωπίζονται με διστακτικότητα από την Κυβέρνηση. «Μεταξύ της Ευρωλίγκας, της Λίγκας και των Εθνικών Ομάδων υπάρχουν πάρα πολλοί αγώνες. Η λύση είναι να ενισχυθούν τα εθνικά πρωταθλήματα περισσότερο επειδή σε αυτά εμπλέκονται όλες οι ισπανικές ομάδες. Η Ευρωλίγκα θα πρέπει να είναι σαν το Τσάμπιονς Λιγκ, το οποίο έχει λιγότερα παιχνίδια. Αν υπάρχει η άποψη ότι η Ισπανία είναι η Μαδρίτη, τότε όλα είναι εντάξει, αλλά δεν είναι έτσι. Υπάρχουν πολλές ομάδες στην περιφέρεια που έχουν μεγάλο κοινό και διαθέτουν εξαιρετικές ακαδημίες» δήλωσε ο Μαριάνο Ραχόι σε συνέντευξή του στην “AS” τον Φεβρουάριο.

Πηγή:SDNA