Γιάννης Γιαννούλης: « Όλα όσα βίωσα στη Νάξο, οι λόγοι και οι Άνθρωποι που με έκαναν να πω το «ναι» στα «Φανάρια»

Τελικά, έκανα καλά, που αναίρεσα την απόφασή μου, να κρεμάσω τα μπασκετικά μου παπούτσια. Βέβαια, θα τα ξαναφορέσω για λίγους αγώνες, αλλά αξίζει πολλά στο να το κάνω, και επιστρέφοντας από το ταξίδι μου στη Νάξο για να γνωρίσω τους ανθρώπους της νέας μου ομάδας ΑΠΑΣ «Tα Φανάρια», υπήρχαν πολλοί λόγοι στο να καταλήξω, ότι «ναι, καλά έπραξα».

Πριν από μερικούς μήνες,  και μετά από μια λαμπερή αγωνιστική μπασκετική διαδρομή, στα 40 plus μου (ηλικίες δεν λέμε, γιατί εγώ ακόμα μέσα μου νιώθω 20χρονος), σκέφτηκα να βάλω «τέλος», στο μπασκετικό «σαράκι», μεράκι, που με τρώει χρόνια τώρα….  Υπηρετώντας πλέον το μπάσκετ, από ένα άλλο διαφορετικό πόστο, αυτό του Τεχνικού Διευθυντή, της αγαπημένης μου θεσσαλονικιώτικης ομάδας «ΜΕΝΤ», για την οποία αγωνίστηκα πέρσι…

Οι μήνες ενός καθηγητή πτυχιούχου των ΤΕΦΑΑ (εγώ γαρ και επίσημα),  χωρίς αγωνιστικό μπάσκετ, περνούσαν δύσκολα, γιατί δεν σας κρύβω, ότι αυτό είναι η ζωή μου… και λες και περίμενα, μία «σπίθα», να φουντώσει τη «φωτιά» να ξαναπαίξω.

Όταν δέχτηκα το τηλεφώνημα από τον ΑΠΑΣ «Τα Φανάρια» Νάξου, στην αρχή θέλησα να τους αποφύγω, να αρνηθώ ευγενικά.

«Κύριε Γιαννούλη θα είναι μεγάλη μας τιμή να παίξετε με τη φανέλα μας», μου τόνιζαν ξανά και ξανά.  Η επιμονή τους, η «κάψα» τους για τον αθλητισμό, το μπάσκετ, την πρόκριση, με έπεισαν να τους δώσω την ευκαιρία, να συζητήσουμε τουλάχιστον.

Το δέλεαρ που μου πρόσφεραν ήταν μεγάλο, σε συναισθηματικό, αγωνιστικό επίπεδο, αλλά και το σημαντικότερο, για να κάνω κάτι, που χρόνια ήθελα. Να διοργανώσω στη Νάξο, ένα μοναδικό Camp για παιδιά και μεγάλους, μία γιορτή για τον αθλητισμό και το μπάσκετ.

Να μην σας τα πολυλογώ, είπα το «ναι» στους αγώνες των μπαράζ για την άνοδο στην Γ’ Εθνική που θα γίνουν τον Ιούνιο, και πριν από λίγες μέρες βρέθηκα στη Νάξο για να παραστώ στον αγιασμό των ακαδημιών και της έναρξης της αγωνιστικής χρονιάς.

Για να φτάσω στο σημείο να θέλω να μοιραστώ τα συναισθήματά μου για τα όσα βίωσα, δεν είναι τυχαίο. Αν και έχω γυρίσει όλο τον κόσμο, έχω βρεθεί με κορυφαίους μπασκετικούς «ηγέτες», μεγαλοπροέδρους, Έλληνες και ξένους, στελέχη, αυτό που συνάντησα στη Νάξο, ήταν πρωτόγνωρο για μένα.

Αυθεντικότητα σε όλο της το μεγαλείο, αληθινοί άνθρωποι, με όραμα, στόχο, και αγάπη για το νησί τους, την ομάδα τους, την πρόκρισή τους.

Απέναντί μου είχα απλούς καθημερινούς Ανθρώπους, με Α κεφαλαίο το τονίζω, που με προσωπικό κόστος και μεράκι, έχουν επενδύσει την αγάπη τους στον ΑΠΑΣ «Τα Φανάρια», αποθεώνοντας το χωριό τους, και τόπο καταγωγής της ομάδας, την μαγευτική Απείρανθο Νάξου, ένα πραγματικό παραδοσιακό νησιώτικο στολίδι σε υψόμετρο 760 μέτρα, που αν δεν το επισκεφτείς, όπως και τη Νάξο, που είναι από τα ωραιότερα ελληνικά νησιά μας, δεν έχεις δει τίποτα στη ζωή σου. (Ποιο Μπαλί, Παρίσια και εξωτικοί προορισμοί).

Από τη στιγμή που πατήσαμε το πόδι μας στο λιμάνι της Νάξου, μέχρι και τη στιγμή που φύγαμε, η φιλοξενία που βιώσαμε δεν περιγράφεται με απλά και λίγα λόγια. (Πρέπει να βάλαμε τουλάχιστον 2 κιλά).

Αυτοί οι Άνθρωποι, έκαναν ότι περνούσε και δεν περνούσε από το χέρι τους για να μας ευχαριστήσουν, να μας μεταδώσουν την αγάπη τους για την ομάδα τους, το νησί τους, το χωριό τους. Το προσωπικό του υπέροχου νησιώτικου παραδοσιακού ξενώνα «Nastasia Village» που μείναμε, μας υποδέχτηκε θερμά, όπως και όλοι τους.

Τι να πρωτοπώ για τον καθένα ξεχωριστά, που ενωμένοι αποτελούν τη «ψυχή» των «ΑΠ.ΑΣ Φανάρια»;

Τον Πρόεδρο Φλώριο Κρητικό, τον Κώστα Μαργαρίτη ( ο καλύτερος ξεναγός ever), τον Μανώλη Μπαρδάνη (πάντα χαμογελαστός), τον Γιώργο Ατσαλίνο (η χαρά της ζωής), tτον Νικόλα Μαργαρίτη, (συγγνώμη αν ξέχασα κάποιον), όλο το διοικητικό συμβούλιο, τους προπονητές και χρόνια φίλους μου, Θοδωρή Μάμμο και Παναγιώτη Αθανασιάδη, τους συμπαίκτες μου, που με εντυπωσίασαν στην προπόνηση του Σαββάτου, αποδεικνύοντάς μου ότι υπάρχουν ακόμα νέα παιδιά που το «αίμα» τους βράζει και η ψυχή τους το λέει αγωνιστικά για να πετύχουν το μεγάλο τρόπαιο, για τους δημοσιογράφους Σπύρο Μάκαρη (Mr Sportcyclades.gr) και τον Ιωάννη Νοταρά!

P.S1 : Όταν αγαπάς κάτι πραγματικά και δίνεις τη ψυχή σου σε αυτό, μόνο νικητής μπορείς να βγεις!

P.S2: Οι απλοί καθημερινοί Άνθρωποι, που δύσκολα συναντάς στις μέρες μας, που σου δίνουν απλόχερα την αγάπη και τη φιλοξενία τους, και τους συνάντησα στη Νάξο, είναι το μεγαλύτερο κέρδος για μένα. Ραντεβού στα μπαράζ για την άνοδο στην Γ Εθνική.

P.S 3: Ανυπομονώ για την περίοδο των Χριστουγέννων αλλά και τον Ιούνιο, που θα διοργανώσουμε στη Νάξο, ένα ξεχωριστό Camp για μικρούς και μεγάλους.

P.S 4: Να ευχαριστήσω τον σύλλογο της «Απείρανθου» για το υπέροχο καλάθι με τα ναξιώτικα καλούδια και τα βιβλία για τον απεραθιτικό πολιτισμό, που με πρόσφεραν.

P.S 5: Στο επανιδείν (σύντομα) Νάξος και στους πρωταθλητές Κυκλάδων ΑΠ.ΑΣ «Τα Φανάρια»!