Γιατί ξεχνάμε που είναι τα κλειδιά μας ή τι φάγαμε χθες;

Δύο ερευνητές από το Πανεπιστημίου του Τορόντο υποστηρίζουν ότι το να ξεχνάμε δεν είναι ένα σφάλμα του ανθρώπινου εγκεφάλου, αλλά ένα χαρακτηριστικό που υπάρχει για κάποιο λόγο. Για την ακρίβεια αναφέρουν ότι η παρουσία της μνήμης είναι χρήσιμη, μόνο όταν διατηρεί εκείνες τις πτυχές της εμπειρίας που είναι σταθερές ή μπορούν να προβλέψουν νέες εμπειρίες.

Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το να ξεχνάμε μας βοηθά στο να κάνουμε γενικεύσεις και να προχωρούμε σε προγνώσεις για το τι θα συμβεί στο μέλλον. Για παράδειγμα, από μία συγκεκριμένη εμπειρία καλή ή κακή, μπορεί να ξεχνάμε τα επιμέρους στοιχεία, ωστόσο θυμόμαστε πώς ξεκίνησε, πώς συνέχισε και πώς κατέληξε.

Το να θυμόμαστε αυτά τα τρία μέρη σε γενικές γραμμές -χωρίς να συγκρατούμε λεπτομέρειες που δεν χρειάζεται και δεν μπορεί να αντέξει ο ανθρώπινος εγκέφαλος – μας προσφέρουν τη δυνατότητα ανάγνωσης μοτίβων στις σχέσεις, στην εργασία, στη μελέτη, στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τον κόσμο και τις ανάγκες της καθημερινότητάς μας.

Έτσι, αυτό που κάνει η μνήμη είναι να πετάει τις αχρείαστες λεπτομέρειες και κρατά το σημαντικό σύνολο.