«Ποτέ μα  ποτέ μην υποτιμάτε την καρδιά των ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΩΝ»: Τα high lights του All Star Game όπως τα έζησα!

 

Από τον Γιάννη Γιαννούλη

To Σαββατοκύριακο που μας πέρασε έγινε ένα φοβερό reunion.

Μια ομάδα 18 παικτών ξαναβρέθηκε μαζί μετά από πολλά χρόνια, για να αγωνιστούν εναντίον των Rising Stars, παίκτες-παιδιά, πάνω κάτω όλοι τους 20 χρονών, σε έναν μοναδικό αγώνα για το All Star Game EKO, που διοργανώθηκε από την ΕΣΑΚΕ στην Πάτρα.

Από το πρωί του Σαββάτου καθώς φτάναμε στη φιλόξενη Πάτρα, το μυαλό μου «πλημμύριζε» με αναμνήσεις, από εκείνες τις ωραίες εποχές που βρισκόμασταν συνέχεια όλοι μαζί.

«Αλβέρτης, Παπαδόπουλος, Ρεντζιάς, Υφαντής. Χατζής, Κακιούζης, Παπανικολάου, Τσαρτσαρής, Ντικούδης, Φώτσης, Χαραλαμπίδης, Αργυρόπουλος, Διαμαντίδης, Χατζηβρέττας, Βετούλας, Παπαλουκάς, Βούκσεβιτς, » ήμασταν όλοι εκεί!

Με το που αφήσαμε τα πράγματά μας στο δωμάτιο, όλοι μας, χωρίς να πάει δευτερόλεπτο χαμένο, σπεύσαμε στο καφέ του lobby, όπου η παρέα μεγάλωνε και τα γέλια έπεφταν «βροχή».

Παλιές ιστορίες, πασαρέλες σαν τα μοντέλα για να πειράξουμε αυτούς που έχουν βάλει μερικά κιλά παραπάνω, άσπρες τρίχες στο κεφάλι, φαλάκρες, παιδιά, γυναίκες, σχέσεις, από όλα  είχε το «πηγαδάκι» στο lobby.

Το μεσημέρι στο φαγητό, έκατσαν τα φιλαράκια μαζί (κλίκες χαχαχα) και στις 4.30 ήταν το προκαθορισμένο ραντεβού για να φύγουμε για το γήπεδο, αφού πρώτα όλοι υπογράψαμε αυτόγραφα και μπάλες για να μοιραστούν στον αγώνα.

Φτάνοντας στο κλειστό του « Δ.Κέφαλος»,  αγωνιζόντουσαν οι αθλητές με καρότσι της ΟΣΕΚΑ. Δεν έχω λόγια για αυτά τα παιδιά, που παρά το ότι κάθονται στο καρότσι. το πάθος τους για την κάθε φάση, ήταν κάτι που ζηλεύαμε και εμείς οι επαγγελματίες.

Στα αποδυτήρια γίνεται πάρτι, τα πειράγματα δίνουν και παίρνουν, είχαμε χρόνια να το ζήσουμε αυτό ρε γαμώτο.

 

Aφού θέλαμε περίπου 45 λεπτά να ετοιμαστούμε, μπαίνουν μέσα στα αποδυτήρια οι προπονητές μας, ο Bane Prelevic και ο Τάκης Πετρόπουλος. «Παιδιά, πρώτα από όλα μην το παίξετε τσόβενοι και χτυπήσει κανένας σας, μεγάλη προσοχή!!!».

 

Αρχίσαμε τότε εμείς, «Θα τους σκίσουμε τους σκίσουμε τους πιτσιρικάδες, θα τους κάνουμε πλάκα, η μπάλα μέσα στη ρακέτα, είμαστε πιο δυνατοί και άλλα τέτοια».

Οι μικροί από την άλλη, ήταν όλο γέλια και μας κορόιδευαν, αποκαλώντας μας παππούδες με μπαστούνια και πολλά άλλα.

Στο ζέσταμα οι μικροί αρχίσανε τα καρφώματα, τα σπασίματα, τα lay up.

Εμείς αρχίσαμε να φουσκώνουμε και να μπουκώνουμε αλλά όταν μαζευτήκαμε για τις τελευταίες οδηγίες των προπονητών, οι φάτσες μας άλλαξαν με τη μία. Τέρμα τα γέλια. Μπήκαν τα πρόσωπα του «πολέμου», αυτά που είχαμε όλοι μας και πριν μερικά χρόνια.

Από την πρώτη επίθεση, ο Παπαλουκάς με τον Διαμαντίδη, βάζανε τους συμπαίκτες τους στη σωστή θέση, φωνάζανε να γίνουν σωστά τα σκριν, για να βγουν ελεύθερα τα σουτ, ο Λάζος έκανε επαγγελματικό ποστάρισμα και ο Φωτσένσκο έβγαινε από τα σκριν για να σουτάρει το αγαπημένο του τρίποντο και μέσα.

 

 

Οι μικροί τα χάσανε, και τότε έτσι πήγε όλο το παιχνίδι.

Δεν είχαν καμία τύχη, γιατί όλοι αυτοί οι παίκτες έχουν γράψει  πολλά χιλιόμετρα μπάσκετ, και ήταν ένα πολύ καλό μάθημα για τη συνέχεια της καριέρας τους.

Ο αγώνας τελείωσε με 16 πόντους διαφορά Rising Stars 96-All Time Stars 106!

Στα αποδυτήρια μετά, δεν είχαμε δύναμη ούτε μέχρι το ντους να φτάσουμε. Μερικοί έφυγαν γιατί είχαν δουλειές, ενώ οι υπόλοιποι πήγαμε στο ξενοδοχείο για φαγητό και ξεκούραση.

Αφού σκάσαμε στο φαί, κάτσαμε όλοι μαζί για δεύτερο γύρο πειραγμάτων! Κάποια στιγμή αφού χαλαρώσαμε με ένα ποτάκι, θυμήθηκε ο Ρετζιάς, πώς σε μία προετοιμασία κάποτε, είχε κερδίσει τον Φώτση στη δηλωτή (χαρτιά), και με μάρτυρες τον Αλβέρτη και τον Λάζαρο, στο διπλανό τραπέζι ο Κώστας Χαραλαμπίδης με μία μπύρα στο χέρι και τα πόδια του πάνω στην καρέκλα, ο Παπανικολάου παραδίπλα να παίζει φιδάκι στο κινητό του, και μαζί με τον Μάρκο Κόλοκα, κάνουν πλάκα για το ποιος θα κερδίσει στα χαρτιά, στήθηκε το παιχνίδι. Ο Φώτσης ή ο Ρετζιάς;

Ο Αλβέρτης βρίσκει μία τράπουλα και το στοίχημα ξανά πάει στα «61».

Το πρώτο παιχνίδι το κερδίζει ο Φώτσης και το γέλιο πάει «σύννεφο».

Το δεύτερο ρεπετιτιόν το παίρνει με διαφορά ο Ρεντζιάς.

Κάπου εκεί η ώρα έχει πάει λίγο μετά τις 2, και ήδη έχει αρχίσει να μας καταβάλλει η κούραση. Τελικά δεν παίχτηκε τρίτο παιχνίδι για να δούμε ποιος είναι ο καλύτερος, και δώσανε ραντεβού για το επόμενο All Star Game.

Υ.Σ: ΕΣΑΚΕ(που έκανες μία τρομερή διοργάνωση) για του χρόνου, βρείτε ή φτιάξτε μία καλύτερη ομάδα,γιατί ποτέ μα  ποτέ μην υποτιμάτε την καρδιά των ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΩΝ.

Υ.Σ: ΤΑΚΗ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΕ, ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ πάρα πολύ για το βιβλίο του σπουδαίου και πολύ αγαπημένου μου προπονητή Κώστα Πετρόπουλου (Νουρέγιεφ)