ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ:Γκρέμισαν τα τείχη για τους Κυπελλούχους!

Η επόμενη μέρα (6/7/1972) της κατάκτησης του Κυπέλλου Ελλάδας από τον ΠΑΟΚ, βρήκε τη Θεσσαλονίκη σε κατάσταση … συναγερμού!

Όλοι ζούσαν στον πυρετό της υποδοχής! Χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας, με κάθε διαθέσιμο μέσο κατευθύνθηκαν στο αεροδρόμιο για να υποδεχτούν τους θριαμβευτές. Στον χώρο έξω από από το αεροδρόμιο η ιαχή «ΠΑΟΚ, ΠΑΟΚ, ΠΑΟΚ κύπελλο» δονούσε την ατμόσφαιρα από νωρίς!

Ο Λες Σάνον που είχε έρθει από την Αθήνα με πρωινή πτήση, εμφανίστηκε κρατώντας δύο μπουκάλια σαμπάνιας και αποθεώθηκε από το μέγα πλήθος, ενώ ο ίδιος σχολίασε: «Είναι μοναδικοί, τέτοιους φιλάθλους έχουν οι αγγλικοί σύλλογοι, αλλά οι οπαδοί του ΠΑΟΚ είναι πραγματικά μοναδικοί»…

Όταν από τα μεγάφωνα ακούστηκε πως το αεροπλάνο της Ολυμπιακής θα προσγειωθεί στις 4:35 έγινε ένας πανικός. Όλοι ήθελαν να πλησιάσουν τους θριαμβευτές.

Πρώτος φάνηκε στην πόρτα του αεροπλάνου ο Κούλης Αποστολίδης με το Κύπελλο στα χέρια του, μιας και ο Κούδας είχε μείνει στην Αθήνα, καθώς επρόκειτο να πάει στο Λονδίνο για να υποβληθεί σε επέμβαση στην ωμοπλάτη του!

Παίκτες και συνοδοί επιβιβάστηκαν σε λεωφορείο για να κινηθούν προς το κέντρο της πόλης. Μόλις όμως αυτό βγήκε από την πίστα του αεροδρομίου κυκλώθηκε από  10.000 και πλέον οπαδούς που έστησαν γύρω του ανεπανάληπτο χορό, τραγουδώντας τον ύμνο του ΠΑΟΚ!

Κάποια τσακαλάκια μπήκαν από τα ανοικτά παράθυρα στο πούλμαν και κάποιοι άλλοι ανέβηκαν στην οροφή. Η πολιορκία λύθηκε με την επέμβαση της αστυνομίας και το πούλμαν συνοδευόμενο από μια αυτοκινητοπομπή τριών χιλιομέτρων, τελικά ξεκίνησε.

Φτάνοντας στον Φοίνικα, οι τρεις χιλιάδες συγκεντρωμένοι οπαδοί μόλις αντιλήφθηκαν την παρουσία της αποστολής ξεχύθηκαν στον δρόμο κόβοντας την κυκλοφορία. Ανάλογα σκηνικά είχαμε και σε άλλα σημεία της πόλης, μέχρι η ομάδα να φτάσει στα γραφεία στη Βασιλίσσης Σοφίας, όπου την περίμεναν 5.000 άνθρωποι. Οι παίκτες με πολύ κόπο πέρασαν και ανέβηκαν στο μπαλκόνι, γνωρίζοντας την μοναδική αποθέωση.

 

Στιγμές ανεπανάληπτες, στιγμές ΠΑΟΚτσήδικες που εκείνη η γενιά έζησε τόσο το 1974, όσο και το 1976…