ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: Το πρώτο κύπελλο του 1972

Ένα όνειρο δεκαετιών έγινε πραγματικότητα εκείνο το καλοκαιρινό βράδυ του Ιούλη, όταν ο ΠΑΟΚ σήκωσε στον ουρανό του «Γ. Καραϊσκάκης» το πρώτο κύπελλο ποδοσφαίρου της ιστορίας του…
Έχοντας προσπαθήσει ήδη πέντε φορές να σηκώσει τον πολυπόθητο μαστραπά, ήρθε επιτέλους η ώρα αυτό να συμβεί με «τυχερή γενιά» τον Γ. Κούδα και την παρέα του. Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να γιορτάσει ο κορυφαίος ποδοσφαιρικός λαός της χώρας την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας και να γράψει με χρυσά γράμματα το όνομά του στη βίβλο των τροπαιούχων.
Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ

Α’ γύρος: ΠΑΟΚ – Φοίνικας Πολίχνης 5-1
Β’ γύρος: ΠΑΟΚ – Πιερικός 3-1
Γ’ γύρος: ΠΑΟΚ – Αίας Σαλαμίνας 2-0
Προημιτελικός: Άρης – ΠΑΟΚ 1-2
Ημιτελικός: ΠΑΟΚ – Λαμία 2-0

Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΤΕΛΙΚΟΥ

Τετάρτη 5-7-1972, Στάδιο Καραϊσκάκη

ΠΑΟΚ – Παναθηναϊκός 2-1

ΠΑΟΚ (Λες Σάνον): Xατζηιωάννου, Ιωσηφίδης, Γούναρης, Φουντουκίδης, Παπαδόπουλος Π., Τερζανίδης, Μπέλλης, Κούδας, Σαράφης (68′ Λάζος), Αποστολίδης, Ασλανίδης (76′ Μαντζουράκης)

Παναθηναϊκός (Φέρεντς Πούσκας): Οικονομόπουλος, Καραμανλής (57′ Βλάχος), Γονιός, Σούρπης, Δημητρίου, Αθανασόπουλος, Ελευθεράκης, Γραμμός, Αντωνιάδης, Δομάζος, Παπαδημητρίου

Σκόρερς: Κούδας (2′, 88′) – Παπαδημητρίου (94′)
Διαιτητής: Μίχας
Επόπτες: Παπαβασιλείου, Ζλατάνος

Με το εμβατήριο «Μακεδονία Ξακουστή» και το σύνθημα «Απόψε κηδεύουμε του Πούσκας τα παιδιά», έγινε δεκτή στον αγωνιστικό χώρο η ομάδα του Δικέφαλου. Ήταν ο 6ος τελικός κυπέλλου και ο 3ος συνεχόμενος για τον ΠΑΟΚ. Όλοι οι προηγούμενοι όμως δεν έδωσαν την ευτυχία στην ομάδα να γευθεί την χαρά της κατάκτησης.

Το παιχνίδι άρχισε με τον καλύτερο τρόπο για τον ΠΑΟΚ αφού μόλις στο 2′ προηγήθηκε με 1-0. Ο ΠΑΟΚ εκτέλεσε ένα κόρνερ με τους Ασλανίδη – Μπέλλη, δόθηκε πάσα στον Τερζανίδη και τροφοδοτήθηκε ο Κούδας που βρισκόταν στο ημικύκλιο της μεγάλης περιοχής του Παναθηναϊκού. Ο αρχηγός του Δικέφαλου σήκωσε το κεφάλι, είδε την εστία και σημάδεψε το αριστερό «Γ» του Οικονομόπουλου που έπεσε, αλλά δεν μπόρεσε να βρει τη μπάλα. Το 1-0 ήταν γεγονός.

Στα αμέσως επόμενα λεπτά ο Παναθηναϊκός, εκμεταλλευόμενος τα πανηγύρια των ΠΑΟΚτσήδων που δεν είχαν ακόμα σταματήσει, έχει την ευκαιρία να ισοφαρίσει. Η μπάλα δεν του κάνει το χατίρι και καταλήγει στην δοκό, ενώ στην επιστροφή της Αντωνιάδης και Δημητρίου δοκιμάζουν σουτ που αποκρούουν πάνω στην γραμμή του τέρματος οι Μπέλλης και Ιωσηφίδης. Η φάση αυτή ήταν στο 5′ του αγώνα.

Στο 19’ο διαιτητής Μίχας κλείνει τα μάτια, όταν ο Δομάζος κλωτσά μπροστά του τον Μπέλλη.

Στο 31′ ο Σούρπης κλαδεύει τον Σαράφη, αλλά ο Μίχας εξακολουθεί να μην βλέπει καλά.

Στο 33′ ο Αποστολίδης «βρίσκει» τον Σαράφη που σουτάρει, αλλά η μπάλα δεν του κάνει το χατίρι, αφού αποκρούεται από το σώμα του Οικονομόπουλου.

Στο 40′ ο Αντωνιάδης δοκιμάζει σουτ-κεραυνό, αλλά ο Χ’Ιωάννου φωνάζει παρών και αποκρούει εντυπωσιακά. Στο 41′ ο Δημητρίου κλωτσά τον πεσμένο στο χορτάρι Τερζανίδη και ο κόσμος πλέον είναι πεπεισμένος ότι ο διαιτητής είναι τυφλός, αφού εξακολουθεί να μην τιμωρεί τους ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού. Το πρώτο ημίχρονο λήγει με τον ΠΑΟΚ μπροστά στο σκορ με 1-0.

Το δεύτερο ημίχρονο ξεκινάει και μια ομάδα υπάρχει μόνο μέσα στο γήπεδο. Ο ΠΑΟΚ. Οι Παναθηναϊκοί θα πρέπει να είχαν το μυαλό τους κάπου αλλού, αφού είναι ανύπαρκτοι.

Στο 52’ο Ασλανίδης κάνει διαγώνια σέντρα μέσα στη περιοχή και ο Αθανασόπουλος σαν τερματοφύλακας βουτάει και αγκαλιάζει την μπάλα. Ο Μίχας δεν έχει δει ούτε αυτή τη φάση και δεν σφυρίζει το πέναλτι που έχει δει όλη η Ελλάδα (μέσω της ΕΙΡΤ). Μάλλον ο Μίχας δεν πρέπει να είχε πρόβλημα με τα μάτια του, αλλά συνειδητά προστατεύει τον Παναθηναϊκό.

Στο 58′ ο Χ’Ιωάννου πέφτει και με εκπληκτικό τρόπο αποκρούει σουτ του Αντωνιάδη που «βρήκε» το ακούσιο χέρι του Παπαδόπουλου.

Στο 64′ ο Ελευθεράκης κάνει «σκαμνάκι» στον Σαράφη τραυματίζοντας τον σοβαρά, αφού μετά από 5′ (που έπαιζε ο ΠΑΟΚ με 10 παίκτες) αντικαθίσταται από τον Λάζο.

Στο 80′ ο Ματζουράκης με ανάποδο ψαλίδι πετυχαίνει ένα γκολ, από αυτά που σπάνια βλέπουμε στα γήπεδα, αφήνοντας άναυδο τον Οικονομόπουλο και όλους τους φιλάθλους. Είχε προηγηθεί πάσα του Κούδα και ο Ματζουράκης μόνος του χωρίς αντίπαλο, έκανε αυτή την φαντεζί ενέργεια δεχόμενος τα χειροκροτήματα όλων των θεατών του γηπέδου. Ο Μίχας όμως δεν ήθελε να κριθεί από τόσο νωρίς το ποιος θα ήταν τροπαιούχος και θέλησε να δώσει μια επιπλέον ευκαιρία στον συμπαθή του Παναθηναϊκό. Έτσι ακύρωσε το ωραιότατο γκολ του Ματζουράκη με αιτιολογία ότι έκανε επιθετικό φάουλ, αν και οι αμυντικοί ήταν τουλάχιστον 2 μέτρα μακριά του.

Στο 83′ ο Κούδας κάνει την άμυνα του Παναθηναϊκού να παραμιλήσει αφού την χόρεψε ζεμπέκικο και τροφοδοτεί τον Λάζο που σούταρε για να αποκρούσει ο Γονιός σε κόρνερ.

Στο 88′ ο Αποστολίδης κερδίζει φάουλ από τον Σούρπη έξω από τη μεγάλη περιοχή του Οικονομόπουλου. Το εκτελεί ο Κούδας με δυνατό φαλτσαριστό σουτ και ζευγαρώνει τα τέρματα του ΠΑΟΚ και ταυτόχρονα τα δικά του. Το 2-0 ειναι γεγονός και όλοι περιμένουν το τελικό σφύριγμα του Μίχα, για να πανηγυρίσουν το πρώτο κύπελλο στην ιστορία του Δικέφαλου του Βορρά. Ο Μίχας κρατά αδικαιολόγητα καθυστέρηση, ίσως γιατί δεν ήθελε να φύγει ο Παναθηναϊκός του Γουέμπλεϋ χωρίς να σημειώσει το γκολ της τιμής.

Έτσι στο 94′ ο Παπαδημητρίου μειώνει και το τελικό 2-1 για τον ΠΑΟΚ είναι γεγονός.

Ο ΠΑΟΚ είναι ΚΥΠΕΛΛΟΥΧΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 1972.

ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ

Τα χρονόμετρα έδειχναν 22:52 όταν ο Γ.Γ.Α. Ασλανίδης απένειμε το τρόπαιο στον αρχηγό του ΠΑΟΚ Γιώργο Κούδα. Ακολούθησε ο γύρος του θριάμβου από τους νικητές.

Οι ΠΑΟΚτσήδες από την κερκίδα τραγουδούσαν το «Μακεδονία Ξακουστή». Ορισμένοι κατόρθωσαν να μπουν στον αγωνιστικό χώρο για να αγκαλιάσουν τους παίκτες και να φιλήσουν το κύπελλο. Μέσα στα πανηγύρια εμφανίστηκε άξαφνα ο μεγάλος ΠΑΟΚτσής Νικηφόρος Τσαρπανάς. Πήρε το κύπελλο στα δυο του χέρια, το έσφιξε και το φίλησε σαν να ήτανε εικόνα θαυματουργή και αφού άφησε επάνω του τα δάκρυα του, απομακρύνθηκε αθόρυβα, όπως αθόρυβη ήταν και όλη η ζωή του. Στα αποδυτήρια μάζεψε τις μουσκεμένες φανέλες και σκούπισε τα δάκρυα του σε αυτή με το νούμερο 10 στη πλάτη.

Η προσπάθεια που έκαναν οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ για να φύγουν από το γήπεδο και να επιβιβαστούν στο πούλμαν κράτησε παρά πολλή ώρα, αφού οι οπαδοί προσπαθούσαν να τους σφίξουν στην αγκαλιά τους. Τελικά τα κατάφεραν και το πούλμαν κατευθύνθηκε στο ξενοδοχείο «Μάρτζι Χάουζ» της Βουλιαγμένης που είχε καταλύσει η αποστολή. Στο ύψος του Φαληρικού Δέλτα οι οπαδοί του ΠΑΟΚ ξάπλωσαν στις ρόδες του πούλμαν και αξίωναν από τους παίκτες να κατέβουν και να τους δείξουν το κύπελλο. Τα ίδια έγιναν και στο Εδέμ, ενώ στο ξενοδοχείο 1000 οπαδοί του Δικέφαλου περίμεναν την άφιξη της αποστολής. Ο Σάνον, ο Μαρτινίδης και οι ποδοσφαιριστές βούτηξαν στη πισίνα του ξενοδοχείου με το κύπελλο. Ο Κούδας σαν αρχηγός ζήτησε από τη διοίκηση το πριμ (50.000 δρχ για τον καθένα) να είναι το ίδιο για τους βασικούς και τους αναπληρωματικούς.

Στο μεταξύ οι ΠΑΟΚτσήδες είχαν ξεχυθεί στην οδό Πειραιώς, στην πλατεία Συντάγματος και στην Ομόνοια με αποτέλεσμα την διακοπή της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων. Μερικοί προσπάθησαν να βουτήξουν στην Ομόνοια, αλλά οι αστυνομικοί «προσπαθούσαν» να τους αποτρέψουν, ενώ θρασύτατα τους έπαιρναν τα λάβαρα και τα κασκόλ προκαλώντας τους Θεσσαλονικείς φιλάθλους. Η Αθήνα είχε καταληφθεί από τους πανηγυρίζοντας ΠΑΟΚτσήδες.

Στην Θεσσαλονίκη μια ασπρόμαυρη Λαοθάλασσα γιόρταζε. Χιλιάδες αυτοκίνητα με τις κόρνες, τα κλάξον τους και τα ασπρόμαυρα λάβαρα τους δεν άφηναν την φωταγωγημένη πόλη να κοιμηθεί. Οι καμπάνες των εκκλησιών «έψελναν» το «Ο Βορράς Ανέστη» και οι πιστοί βουτούσαν σε όλα τα σιντριβάνια της πόλης.

Η αστυνομία για να περιορίσει τα συμβάντα έκλεινε τα πολύχρωμα φώτα των σιντριβανιών και την παροχή νερού σε αυτά. Μερικοί οπαδοί του ΠΑΟΚ έχοντας την λάθος πληροφορία ότι η αποστολή θα ερχόταν το ίδιο βράδυ πήγαν στο αεροδρόμιο. Ωστόσο η αποστολή διασκέδαζε στο κοσμικό κέντρο της Αθήνας «Φαντασία» με τους Στράτο Διονυσίου, Γιώργο Νταλάρα, Γιάννη Πάριο και Λιζέτα Νικολάου. Τα τσιφτετέλια από τον Λες Σάνον και τους ποδοσφαιριστές στα τραγούδια του ΠΑΟΚτσή Στράτου Διονυσίου ήταν εξοντωτικά.

Την άλλη ημέρα στο αεροδρόμιο Μίκρας της Θεσσαλονίκης 60.000 κόσμος περίμενε με μεγάλη ανυπομονησία την αποστολή και το βαρύτιμο τρόπαιο.

Στις 15:45 αφίχθη το αεροπλάνο της Ολυμπιακής και έγινε χαμός. Ακολούθησε πομπή προς την πόλη.

Ο κόσμος είχε βγει στους δρόμους της πόλης και αποθέωνε το πούλμαν της αποστολής που είχε στην οροφή του, ΠΑΟΚτσήδες οπαδούς που είχαν σκαρφαλώσει σαν βετεράνοι καταδρομείς. Η πομπή κατέληξε στα γραφεία της Βασιλίσσης Σοφίας (σήμερα Εθνικής Αμύνης) και οι παίκτες με τον προπονητή έκαναν την εμφάνιση τους στον εξώστη με το τρόπαιο στα χέρια μπροστά σε χιλιάδες Λαού που συγκεντρώθηκε μπροστά από τα γραφεία του ΠΑΟΚ. Στη συνέχεια το κύπελλο τοποθετήθηκε στα κάγκελα του εξώστη, έτσι ώστε να υπάρχει η ευκαιρία σε όλους να το βλέπουν και να το χαίρονται.

Απών από την υποδοχή ήταν ο αρχηγός Γιώργος Κούδας που πέταξε στις 7-7-1972 για το Λονδίνο για να θεραπεύσει το τραύμα του στην ωμοπλάτη.

Στην Νέα Ραιδεστό Θεσσαλονίκης παραλίγο να γίνει φονικό, καθώς όταν ο Κούδας σημείωσε το δεύτερο γκολ ο Βαγγέλης Ψωμάς (ετών 69) πετάχτηκε όρθιος και πανηγύριζε. Τότε ο Χρήστος Καλαϊτζής (ετών 32) τον έπιασε κάπως βίαια και του είπε «κάτσε κάτω να βλέπουμε», επειδή δεν μπορούσε να δει την τηλεόραση. Ο γιος του Ψωμά, Παντελής, έδωσε δυο χαστούκια στον Καλαϊτζή και πήρε τον πατέρα του και έφυγε. Ο Καλαϊτζής δεν μπόρεσε να «χωνέψει» τα χαστούκια και την επόμενη ημέρα το απόγευμα πήρε το μονόκαννο όπλο του και πήγε στο σπίτι του Ψωμά για να «εξηγηθούν». Τελικά η αστυνομία επενέβη, συνέλαβε τον Καλαϊτζή και τον οδήγησε στον εισαγγελέα.

Η Ομοσπονδία Διαιτητών Ποδοσφαίρου τιμώρησε τον διαιτητή Μίχα με δίμηνο (1-9-1972 έως 30-11-72) αποκλεισμό για την διαιτησία του και τα λάθη εις βάρος του ΠΑΟΚ.