Θεατές Πολιτεία, ΕΠΟ και Δικαιοσύνη

Τα… κέφια της κληρωτίδας –για την ανάδειξη των ζευγαριών στη φάση των «8»– «άναψαν» ένα ακόμα φυτίλι, στο πολύπαθο ελληνικό ποδόσφαιρο. ΠΑΕ Ολυμπιακός και ΠΑΕ ΑΕΚ διεκδικούν το ένα από τα εισιτήρια για τα ημιτελικά. Γεγονός το οποίο στάθηκε η αφορμή για να αρχίσει νέος γύρος στον επικοινωνιακό «πόλεμό» τους.

Πριν ακόμα… ολοκληρωθεί η αναγγελία του ζευγαριού, άρχισαν οι… φιλοφρονήσεις. Και τι δεν ακούσαμε/διαβάσαμε. Για «δρόμους στρωμένους με Στυλιάρες» και για «βλάκες και ανεπάγγελτους». Για «ταραχή στον υπόνομο», λαθρεμπόρια και Κορυδαλλό.

Υπήρξε ένα διάστημα «ανάπαυσης των πολεμιστών» και Ακολούθησε «παύση πυρός». Μέχρι που άρχισε ο δεύτερος γύρος. Ο ορισμός του Τάσου Σιδηρόπουλου –ο οποίος, κατά γενική ομολογία, τελικά τα πήγε αρκετά καλά, χωρίς το μεγάλο λάθος– αποτέλεσε το… εναρκτήριο λάκτισμα για νέες επικοινωνιακές «μονομαχίες».

Οι δύο ΠΑΕ… ξαναμπήκαν στα χαρακώματα και άρχισαν να «πυροβολούν». Ο ορισμός του διεθνή διαιτητή χαρακτηρίστηκε από τους «ερυθρόλευκους» πρόκληση. Οι «κιτρινόμαυροι» απάντησαν, μιλώντας για «τακτική της κλάψας» και «μαϊμού πέναλτι από τον Καραντώνη» (σ.σ. υπέρ του Φορτούνη στον αγώνα με την Ξάνθη).

Ακολούθησαν αναφορές στη Μάρθα Βούρτση, για βοήθεια στην ΑΕΚ από διαιτητές, ώστε να μη βρεθεί στη 10η θέση. Ο Σιδηρόπουλος χαρακτηρίστηκε σαν «12ος παίκτης της ΑΕΚ» και «άρρωστος αντι-Ολυμπιακός». Τον οποίο, «ο κύριος Κουκουλάκης τον βάζει επίτηδες. Περέιρα δεν υπάρχει στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Κουκουλάκης με συνδρομή Δέδε τα αποφασίζουν». Και κλήθηκε ο υφυπουργός Αθλητισμού να «πάρει θέση, αλλιώς είναι συνυπεύθυνος». 

Οι ταγοί… αμολάνε αητό

Δεν είναι η πρώτη φορά που εκτοξεύονται «ναπάλμ». Είτε με «ερυθρόλευκη» ή/και «κιτρινόμαυρη» απόχρωση, είτε διαφορετικού χρωματικού συνδυασμού. Έχει συμβεί πολλάκις στο πρόσφατο και απώτερο παρελθόν. Δεν πρόκειται για κάτι πρωτόγνωρο.

Όπως, δυστυχώς, δεν είναι πρωτόγνωρη η –στα όρια του εγκληματικού– απάθεια των αρμοδίων. Πολιτεία, ΕΠΟ, Δικαιοσύνη παρακολουθούν τα τεκταινόμενα, διατηρώντας (όπως μάλλον νομίζουν) απόσταση ασφαλείας. Δηλαδή, στρουθοκαμηλίζουν. Επιλογή που καθιστά τα αρμόδια στελέχη τους συνένοχα στις συμπεριφορές που εξάπτουν τα πάθη και τις όποιες συνέπειες προκαλούνται.

Οι καταστάσεις συχνά-πυκνά οξύνονται. Στελέχη των ΠΑΕ παρεκτρέπονται και δημιουργούν εκρηκτικές συνθήκες, με δηλώσεις ή/και συμπεριφορές. Και αντί οι αρμόδιοι να παρέμβουν, περιορίζονται σε αόριστες εκφράσεις δυσαρέσκειας και παραινέσεις.

Ο υφυπουργός Αθλητισμού, Γιώργος Βασιλειάδης, ο πρόεδρος της ΕΠΟΒαγγέλης Γραμμένος, και η Εκτελεστική Επιτροπή (πρώην ΔΣ), η Επιτροπή Δεοντολογίας με το Ερευνητικό Τμήμα, ο υπεύθυνος άσκησης δίωξης ποδοσφαιρικών αδικημάτων, Κωνσταντίνος Σιμιτζόγλου, και ο αναπληρωτής του, Γιώργος Λαΐνης (ποδοσφαιρικοί εισαγγελείς στην ομοσπονδία), δεν είναι παρατηρητές ή/και σχολιαστές. Έχουν καθήκον να παρεμβαίνουν. Και διαθέτουν τα θεσμικά εργαλεία. Το ερώτημα είναι γιατί δεν τα χρησιμοποιούν.

Νόμος και κανονισμοί υπάρχουν αλλά δεν εφαρμόζονται

α) Η παράγραφος 2 του άρθρου 41 στον νόμο 2725/1999 αναφέρει: «Απαγορεύεται οποιαδήποτε  δημόσια δήλωση ή άλλη ενέργεια αθλητών, προπονητών, μελών διοικήσεων  αθλητικών σωματείων, ενώσεων, ομοσπονδιών, Τ.Α.Α. ή Α.Α.Ε. ή διαιτητών  που μπορεί να διαταράξει την ομαλή διεξαγωγή αθλητικής συνάντησης ή να πυροδοτήσει την ένταση και την αντιπαράθεση μεταξύ φιλάθλων».

β) Ο ισχύων Κώδικας Δεοντολογίας, τον οποίο έχει επικυρώσει η ΓΣ της ΕΠΟ, δεσμεύει όλους τους αξιωματούχους του αθλήματος. Στην παράγραφο 2 του άρθρου 13 (Γενικοί κανόνες συμπεριφοράς) ορίζει πως «οφείλουν να σέβονται όλους τους νόµους και κανονισμούς όπως επίσης το ρυθμιστικό πλαίσιο της ΕΠΟ». Ενώ στην παράγραφο 3, επισημαίνεται ότι «θα επιδεικνύουν την δέσμευσή τους προς µία ηθική συμπεριφορά. Θα συμπεριφέρονται με τρόπο αξιοπρεπή και θα ενεργούν µε απόλυτη αξιοπιστία και ακεραιότητα».

γ) Το άρθρο 24 (Δυσµενείς δηλώσεις και Δυσφήµιση ποδοσφαιρικών αρχών και οργάνων), στον ίδιο κώδικα, στις παραγράφους 1 και 2 αναφέρει ποιες είναι οι δυσμενείς και δυσφημιστικές  συμπεριφορές. Και στην παράγραφο 3 ορίζει τις ποινές για τους παραβάτες. Οι οποίες κυμαίνονται από πρόστιμο 20.000 ευρώ, έως –στην περίπτωση υποτροπής– αφαίρεση ενός (1) βαθµού.

Δημόσιες δυσμενείς δηλώσεις ή κρίσεις για την Εκτελεστική Επιτροπή της Ε.Π.Ο., την Κ.Ε.Δ. ή τους διαιτητές χαρακτηρίζονται «επιβαρυντική μορφή δυσφήμισης»  (παράγραφος 4). Και η τιμωρία μπορεί να είναι από πρόστιμο 30.000 ευρώ, έως –στην περίπτωση υποτροπής– αφαίρεση δύο (2) βαθμών.

Όσοι δεν τηρούν το καταστατικό, τους κανονισμούς, τις οδηγίες και τις εγκυκλίους τής ΕΠΟ (άρθρο 25, παρ. 4) αντιμετωπίζουν ποινές που αρχίζουν από πρόστιμο 50.000 ευρώ και φτάνουν σε τουλάχιστον τρίμηνη απαγόρευση ενασχόλησης με το ποδόσφαιρο.

Ο Πειθαρχικός Κώδικας της ΕΠΟ προβλέπει (άρθρο 25) πώς λειτουργεί ο Υπεύθυνος άσκησης δίωξης ποδοσφαιρικών αδικηµάτων (ποδοσφαιρικός εισαγγελέας). Στα καθήκοντά του είναι (παράγραφος 1): «Να ασκεί δίωξη για παράβαση διατάξεων του Καταστατικού ή των Κανονισµών της Ε.Π.Ο., και να παραπέμπει τους παραβάτες φυσικά ή νομικά πρόσωπα στις αρμόδιες επιτροπές (της κατά περίπτωση διοργανώτριας ή της Ε.Π.Ο.) για πειθαρχικά αδικήματα, που δεν αναφέρονται σε φύλλο αγώνα και περιήλθαν στην γνώση του, από:

i)παραπομπή από την Ε.Ε. της Ε.Π.Ο.,

  1. ii) παραπομπή από επιτροπές ή υπηρεσίες της κατά περίπτωση διοργανώτριας αρχής ή της Ε.Π.Ο.,

iii) γνώση του για γεγονότα ή δηλώσεις που καλύπτονται από τα Μ.Μ.Ε.,

  1. iv) στοιχειοθετημένες επώνυμες καταγγελίες».

Λείπει η βούληση

Θεσμικό πλαίσιο, λοιπόν, υπάρχει. Αυτό που λείπει –όπως φαίνεται– είναι η βούληση να τηρηθεί απαρέγκλιτα. Το ερώτημα είναι γιατί. Να περιμένουμε εξήγηση από τον υφυπουργό Αθλητισμού, τον πρόεδρο και τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής στην ΕΠΟ, την Επιτροπή Δεοντολογίας και τους ποδοσφαιρικούς εισαγγελείς;

Ή να υποθέσουμε ότι έχουν βολευτεί στις καρέκλες τους; Και κάνουν τον… κινέζο για να μην ενοχληθούν κάποιοι μεγαλοπαράγοντες, περιστασιακά, ενδεχομένως φίλοι της κυβέρνησης;

ΠΗΓΗ: Η ΑΠΟΨΗ