Σε κάποιες χρονιές που θεωρούνται σημαδιακές όπως η φετινή για τον ΠΑΟΚ που κλείνει τα 100 χρόνια ζωής και θέλει να το γιορτάσει με τον τίτλο του πρωταθλητή, προκύπτουν από το πουθενά κάποιοι ήρωες που λες και στο πεπρωμένο τους είναι γραφτό να ζήσουν τέτοιες στιγμές.
Ενας τέτοιος είναι και ο Αντώνης Τσιφτσής ένα παιδί από τη Νέα Πέλλα που είχε μάθει πάντα να ζει στην «σκιά». Ηταν ο κομπάρσος, η αναγκαστική λύση, ο «πιστός στρατιώτης», που όμως όταν θα έβγαινε στην «μάχη» θα έκανε καλά την δουλειά του. Θα είναι φέτος ο άνθρωπος που θα πετύχει την δική του καθιέρωση μέσα από ένα σπουδαίο ομαδικό κατόρθωμα; Θα είναι αυτός που για χάρη του θα βγει σύνθημα που στο μέλλον θα αποτελεί το σήμα κατατεθέν και θα θυμίζει εναν μεγάλο άθλο; Οι οιωνοί κάτι τέτοιο δείχνουν αφού στήνει το ένα μετά το άλλο απροσπέλαστα «τείχη», έχοντας μετατραπεί σε φύλακα άγγελο της αγαπημένης του ομάδας.
Ο 26χρονος κίπερ απέναντι στην Θέλτα την Πέμπτη το βράδυ, έκανε σπάνιες αποκρούσεις που όμως πέρασαν σε δεύτερη μοίρα λόγω της ήττας του «λαβωμένου» από τις πολλές απουσίες «Δικέφαλου του Βορρά». Οσοι γνώριζαν τα προσόντα του από την επταετία που καθιερώθηκε επαγγελματικά στον Αστέρα Τρίπολης δεν ένοιωσαν έκπληξη. Οι λιγότεροι μυημένοι επιβεβαίωσαν πως πρόκειται για έναν εξαιρετικό τερματοφύλακα, από τους λίγους καλούς που έχει βγάλει αυτή η χώρα τα τελευταία χρόνια.
Η UEFA ξεχώρισε την εμφάνιση του ως την κορυφαία μαζί με αυτές των Έντερσον (Φενερμπαχτσέ) και Ορτέγκα (Νότιγχαμ) στα πλέι οφ του Europa League.
Στις 18 φετινές του παρουσίες, έχει κρατήσει ανέπαφη την εστία του ΠΑΟΚ στις 11 από αυτές, ενώ έχει δεχτεί συνολικά 14 συνολικά γκολ, τα εννιά στην Ευρώπη και συγκεκριμένα από τις Θέλτα, Λιλ και Λυών, ομάδες κορυφαίου επιπέδου. Στη Super League 1 έχει δεχτεί γκολ μόνο στο «Απόστολος Νικολαΐδης» απέναντι στον Παναθηναϊκό.
Στα χνάρια του συγχωριανού Πέλκα
ΠΑΟΚτζής από τα γεννοφάσκια του, το 2009 σε ηλικία 10 ετών, κατόπιν πίεσης από τον ξάδερφό του Ραφαήλ, πήγε στην Αθλητική Ακαδημία Γιαννιτσών όπου έκανε το πρώτο του δελτίο. Ηταν η ομάδα που έκανε τα πρώτα του βήματα ο συγχωριανός του Δημήτρης Πέλκας, και ο οποίος δύο χρόνια νωρίτερα είχε πάρει μεταγραφή για τον ΠΑΟΚ. Η μετακίνηση είχε διαφημιστεί αρκετά στην Βόρειο Ελλάδα και ήταν ένας καλός λόγος για να αποτελέσει πόλο έλξης για τον μικρό Αντώνη και την οικογένειά του. Ξεκίνησε να παίζει ως επιθετικός ώσπου σύντομα οι άνθρωποι της ομάδας και ο ίδιος κατάλαβαν ότι η θέση του είναι στα γκολπόστ.
Το ύψος που πήρε γρήγορα, και οι εμφανίσεις του, έφεραν την κλήση αρχικά στην Μεικτή Ομάδα Πέλλας και από εκεί στην ομάδα της περιφέρειας Μακεδονίας. Σε ένα ματς στα Γιάννενα, με αντίπαλο τις Μικτές Νήσων, τον ξεχώρισε ο προπονητής των ακαδημιών του Αστέρα Τρίπολης Κώστας Σαλαπάτας. Εισηγήθηκε την αποκτήση του, όπερ και εγένετο κι ενώ στο μεσοδιάστημα άνθρωποι του Ολυμπιακού, της ΑΕΚ, του Παναιτωλικού και του Ηρακλή ενδιαφέρθηκαν για το όνομά του. Στα 16,5 έγινε μέλος των Αρκάδων και ενσωματώθηκε στην Κ17. Μακριά από το σπίτι του και την οικογενειά του ωρίμασε πιο εύκολα. Δύο μήνες μετά ανέβηκε στην Κ20. Ο Μάκης Χάβος ήταν ο προπονητής που τον πήρε στην προετοιμασία της πρώτης ομάδας στην Ολλανδία ενώ παρθενική συμμετοχή με την μεγάλη ομάδα έκανε με τον Στάικο Βεργέτη.
Τρίτος στα γκολπόστ και στην συνείδηση
Στον Αστέρα Τρίπολης έβλεπε τον χρόνο να περνά και αυτός να είναι ο τρίτος. Πρωτοδεύτεροι οι Νίκος Παπαδόπουλος και Γιώργος Αθανασιάδης και τις περισσότερες φορές να βρίσκεται εκτός αποστολής. Ακόμη κι όταν φόραγε τα γάντια, στην συνείδηση των περισσότερων παρέμενε ο τρίτος. Θυμόταν την συμβουλή του παλαίμαχου τερματοφύλακα του Ηρακλή και του ΠΑΟΚ Γιάννη Γκιτσιούδη με τον οποίο έκανε ατομικές προπονήσεις σε ηλικία 16 ετών όταν αγωνιζόταν στην Αναγέννηση Γιαννιτσών. «Κοίτα να πιάσεις την ευκαιρία από τα μαλλιά. Μια φορά θα έρθει και θα πρέπει να είσαι εκεί».
Αλλά στην Τρίπολη όλα έμοιαζαν συμβατικά. Δεν υπήρξε ποτέ η μεγάλη στιγμή, αυτή που θα του δώσει να καταλάβει πως ήρθε η ώρα του. Ειρωνεία της τύχης, ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του με τον Αστέρα, το έκανε τον Φεβρουάριο του 2021 στη νίκη του με 2-1 επί του ΠΑΟΚ. «Πίκρανα τον πατέρα μου που είναι ΠΑΟΚ» είχε πει τότε. Ωστόσο χωρίς να το γνωρίζει, μια χαρά άρχιζε να εκκολάπτεται αφού ήδη είχε σημειωθεί στα ασπρόμαυρα μπλοκάκια.
Τα επόμενα δυο χρόνια, η ρουτίνα του πάγκου σε αντίθεση με την δική του αγωνιστική συνέπεια τον «έπνιξε» και κάπου εκεί ήρθε και η απογοήτευση. Η Πολωνική Ρακόβ Τσεστόχοβα που το καλοκαίρι του 2023 πανηγύριζε τον παρθενικό της τίτλο έχοντας στο ρόστερ της τους Έλληνες Γιάννη Παπανικολάου και Στράτο Σβάρνα, φάνταζε με μια καλή παρηγοριά. Πήγε ως δανεικός αλλά οι έξι μήνες, με την μόλις μια συμμετοχή στο νικηφόρο 2-0 επί της ουραγού Σταλ Μίελετς, αποτέλεσαν τον προπομπό της επιστροφής στην Τρίπολη τον Ιανουάριο του 2024.
Η ανταμοιβή για την υπομονή του
Το καλοκαίρι του 2024 ήρθε η πρόσκληση- πρόκληση από την ομάδα της καρδιάς του. Παρά το ότι με την μεταγραφή στον ΠΑΟΚ, το όνειρο αποκτούσε σάρκα και οστά, μέσα του ήξερε πως τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα. Η 3η θέση στους γκολκίπερ ήταν και πάλι κατοχυρωμένη. Αλλά πάντα είχε κρυφή ελπίδα την συμβουλή του «δάσκαλου» Γκιτσιούδη, ο οποίος τον αποκαλούσε Νόιερ λόγω της σωματοδομής του αλλά και της ομοιότητάς του.
Συνεσταλμένος, σοβαρός, πειθαρχημένος, ήρεμος, με «κρύο αίμα» να ρέει μέσα του και χωρίς να εκδηλώνει συναισθήματα, έβαλε απλά το κεφάλι κάτω και δούλεψε σκληρά. Με ποδοσφαιρικά πρότυπα την Μπάγερν Μονάχου και τις «σημαίες» της Ολιβερ Καν και Μάνουελ Νόιερ, έδειχνε σε καθημερινή βάση συνεχή βελτίωση.
Ο Τσιφτσής νοιώθει μέσα σε λίγους μήνες η ζωή να τον ανταμείβει για την ιώβεια υπομονή του. Τον περασμένο Οκτώβριο βίωσε μια από τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής του καθώς η σύντροφός του, Αποστολία, έφερε στον κόσμο το πρώτο τους παιδί. Λιγο αργότερα, τον Δεκέμβρη, ήρθε μέσα από την άτυχη στιγμή του τραυματισμού του Γίρι Παβλένκα στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, η ευκαιρία του. Την έπιασε σφιχτά, κάνοντας την ανατροπή και στα χέρια του κρατά τα σοφά λόγια του παλιού τερματοφύλακα ως το πιο ανεκτίμητο φυλακτό.
kathimerini.gr