Δευτέρα, 9 Μαρτίουg-point.gr

G-Stories

Το πράσινο μήλο, τα δέκα τοστ, και η ζημιά που έκαναν στον Big Sofo: Τι έζησε και αποκαλύπτει ο Γ.Γιαννούλης (βίντεο)
G-Stories

Το πράσινο μήλο, τα δέκα τοστ, και η ζημιά που έκαναν στον Big Sofo: Τι έζησε και αποκαλύπτει ο Γ.Γιαννούλης (βίντεο)

Με αφορμή τα όσα άσχημα διάβαζε και άκουγε τον τελευταίο καιρό για το πολλά κιλά του Σοφοκλή Σχορτσανίτης, ξέσπασε στον αέρα της ραδιοφωνικής εκπομπής «Dueto» ο Γιάννης Γιαννούλης. Έχοντας υπάρξει στην ίδια ομάδα με τον Big Sofo αλά και στην Εθνική Ελλάδος, βίωσε από κοντά το πρόβλημά με του με το φαγητό, ενώ έκρινε υπεύθυνους για το ψυχολογικό πρόβλημα που του δημιουργήθηκε, τους προπονητές του και τον περίγυρό του. «Έχει πρόβλημα από 15 χρονών. Από την πρώτη μέρα που έπαιξε, μέχρι και σήμερα όλοι τον κράζουν για χοντρό και άλλα πολλά για το βάρος του. Φαντάσου τι ψυχολογικά προβλήματα τι έχουν δημιουργηθεί όλα αυτά τα χρόνια. Αυτά που λένε ιστορίες με τον Σοφοκλή, είναι…. Να σου πω εγώ ιστορίες με τον Σοφοκλή με το φαγητό, δεν υπάρχει. Το θέμα ήταν τότε, όποιος πήγαινε προπονητής σ...
«Όταν ο Δαβίδ χόρεψε συρτάκι τον Γολιάθ»
G-Stories

«Όταν ο Δαβίδ χόρεψε συρτάκι τον Γολιάθ»

Ο Γιάννης Γιαννούλης θυμάται, σχολιάζει και εξηγεί πώς η Ελλάδα κέρδισε το 2006, τον ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ, ενάντια της Αμερικής. Με αφορμή ένα αφιέρωμα που έγινε στο επίσημο site της FIBA,  καθώς σέρφαρα το πρωί στο διαδίκτυο, έπεσα πάνω στην σπουδαία νίκη της Ελλάδας ενάντια στην Αμερική, κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 2006. Saitama: 16.30 Athina:  9.30 Θυμάμαι εκείνο το πρωινό σαν τώρα. Είχα βάλει ξυπνητήρι για μην χάσω ούτε ένα δευτερόλεπτο από τον ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ, όπως εξελίχθηκε μετά. Σηκώθηκα, έφτιαξα το καφεδάκι μου, έκλεισα τα παντζούρια, κατέβασα το σταθερό τηλέφωνο, δεν ήθελα να με ενοχλήσει κανένας, να μου αποσπάσει την προσοχή. Ήθελα να κάτσω να απολαύσω αλά σινεμά τον ΛεΜπρόν με τον Γουέιντ να πετάνε από πάνω από τους δικούς μας, τον Χάουαρντ ν...
“Και μετά τι γίνεται μάγκα μου;”
G-G Diary, G-Stories

“Και μετά τι γίνεται μάγκα μου;”

02-12-2017 Είμαι στην Ικτίνου, κατεβαίνω τον δρόμο για κάτι δουλειές στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, ακούω φωνές παιδικές και τον ήχο μίας μπάλας του μπάσκετ. Ασυναίσθητα κοιτάω κάτω να δω που ακριβώς είμαι,ψάχνω για γραμμές, ψάχνω να δω πόσο μακριά είμαι από την ρακέτα, αλλά ΤΙΠΟΤΑ. Βλέπω τον πλακόστρωτο. Δεν έχει γραμμές, δεν είμαι στο παρκέ! Είμαι στον δρόμο!!! Δεν είμαι ο Gladiator που ήμουν πάνω από 20 χρόνια, δεν είμαι εκείνος που προσέχει το κορμί του, την διατροφή του, τη ξεκούρασή του, το ωράριό του, να έχει τη ψυχολογία του στα ύψη, να διψάει για «αίμα»…. Πόσο μου λείπουν όλα αυτά ΓΑΜΩΤΟ! Μερικές εβδομάδες πιο μετά, ένα πάλι πρωινό, αυτή τη φορά σε βόλτα για καφέ με φίλους, είμαι στον δρόμο, κάπου στην Καρόλου Ντυλ. Με χαιρετάει ένας παππούς, κύριος. «Γειά σου Γ...